Home > Communicatie > Columns R. Schalken > Voeuw, voeuw, voeuw, voeuw, voeuw…. ….


14-09-2013
Voeuw, voeuw, voeuw, voeuw, voeuw…. ….
De kolencentrales uit de jaren tachtig gaan uiterlijk 2015 dicht en de kolenbelasting die energiebedrijven betalen wordt in 2016 afgeschaft. Dat is goed nieuws, want de fossiele brandstoffen raken op, ze beïnvloeden het milieu heel sterk en dragen bij aan het broeikaseffect. Ik ben nog van de generatie die weet hoe kolen er uitzien, wat een kolenhok en kolenkit is en waarom vrouwen in het voorjaar zo nodig een grote schoonmaak wilden of eigenlijk moesten houden. Mijn nageslacht tikt op een digitaal scherm om de binnentemperatuur van hun woning te verhogen of verlagen. Ze houden zich niet bezig met waar de brandstof vandaan komt en wat het betekent voor het milieu. De techniek is er, ze kunnen het betalen en ze vertrouwen op een regulerende overheid. Wij, ‘oudjes uit het kolentijdperk’, hebben de viezigheid van kolenverbranding nog net meegemaakt en nu maken we ons op voor een nieuw tijdperk met schone energieopwekking. Deze zomer was ik op vakantie in Galicië, op weg naar Fisterra aan de westkust van Spanje waar de pelgrims van en naar Santiago de Compostela als afsluiting van hun pelgrimage wandel- of fietsspullen verbranden, vernietigen of dumpen. Het waait er altijd behoorlijk hard aan deze ruige kustlijn en rijdend door het schitterende, open heuvelachtige landschap doemden op een bepaald moment, op de kammen, aaneengesloten rijen met ontzettend veel windmolens op.

Alsof ze aan de hand van een meetlat, met uiterste precisie en gevoel voor esthetiek daar gepland zijn. ‘Stoppen’, riep ik naar de pelgrim die voor de gelegenheid achter het stuur zat. ‘Dit wil ik ervaren: zien, voelen, horen en ruiken’. Uitstappen dus. En daar stond ik dan aan de voet van zo’n stevige ‘jongen’ in een prachtig decor met het monotone geluid van draaiende wieken: voeuw, voeuw, voeuw, voeuw, voeuw…. Wauw! Wat een geweldige ervaring. Je voelde de oerkracht van de natuur, je werd er door overweldigd en sprakeloos van. Lawaai? Nee hoor, beslist niet storend, het klonk als muziek, weliswaar eentonige, maar rustgevend met een spiritueel en etherisch tintje. Horizonvervuiling?

Nee hoor, ze staan in harmonie tussen vliegdennen, eucalyptusbomen, sparren en wilde bloemen. Soms kan ik de weerstand tegen windmolens in Nederland wel begrijpen, vooral als ze staan in een rommelige omgeving vol dissonanten. Er mag wat beter naar de omgeving gekeken worden, maar met wat goede wil moet dat lukken. Gelukkig heeft de regering besloten dat er op land en op zee veel windparken bijkomen. In Spanje maken ze bij de Atlantische kust en op de bergkammen in het binnenland optimaal gebruik van de harde wind en in het zuiden van het land van de zon met zonnepaneelparken. Wat zij kunnen moet hier toch ook mogelijk zijn? Wind genoeg. Het verschil ligt waarschijnlijk in de Nederlandse bureaucratie en regelgeving. Binnenkort is de zomer voorbij. Dan moet de kachel weer aan. Het voelt toch veel behagelijker om er warmpjes bij te zitten als je weet dat de kachel brandt op schone energie. Het wordt tijd dat de voorstanders van schone energie de kachel gaan aanmaken met behoudende politici.

Foto Hans van de Wiel

© Natuur- en Milieuvereniging Gemeente Heusden 2010-2018
Vogelgeluid